چه خبر؟
سلام سلام
تو این مدت که نبودیم آرشام خان حسابی بزرگ شده ،خودش هم به این مساله اعتراف کرد: تو این فصل همیشه شلوارک می پِوشه چند شب پیش شلوار پوشیده بود بریم مهمونی به باباش گفت: "نگاه کن شلوارم بزرگ شده پس خودمم بزرگ شدم".
واما عکس جشن تولد سه سالگی آرشام با تاخیر:
آویسا 6 ماهگی زندگیش رو می گذرونه، بعضی وقتها آرشام عاشقشه و بعضی وقتها هم چشم دیدنش رو نداره.
یه وقتایی می گه:" مامان آویسا رو خیلی دوست دارم خیلی نازه " یا "بچه گرسنه است چرا نمیری شیرش بدی؟" یا "آویسا گناه داره گریه می کنه بدو بدو"
وقتی که از خونه میره بیرون می گه" آویسا من زود برمی گردم اصلا نگران نباش"
یه وقتایی هم "مامان آویسا کار بد کرده دعواش کن" چه کار کرده: " من رو اذیت می کنه نمیزاره تام و جری نگاه کنم" یا " اسباب بازیم رو خراب کرد" یا "مزاحم خوابم می شه"
چند وقت پیش گل سر گذاشتم رو سر آویسا با اعتراض گفت: "مامان این چیه رو سر آویسا برش دار"گفتم مامان آویسا دختره ،ببین چه خوشگل شده " من دوست ندارم اینجوری باشه گفتم برش دار"
چشم (چاره دیگه ای نداشتم والا خون و خونریزی می شد.)
علاقه خاصی به فشن کردن موهاش داره موهاش رو خیس می کنه میزنه بالا الان که این کارها رو می کنه دوره نوجوانی می خواد چه کار کنه 
و از همه مهمتر روزی 3 تا 4 ساعت میره مهد تا بین بچه های هم سن خودش هم باشه.
از اینها گذشته بچه ها بیشتر از اونچه تصورش رو بکنیم می فهمند و شاید آدم بزرگهایی هستند که خودشون رو زدند به بچگی.
